Η Αριστερή Συσπείρωση αποτελεί μία νέα πολιτική οργάνωση του χώρου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Συγκροτήθηκε μετά τη μαζική αποχώρηση της πλειοψηφίας μελών  της ΑΡΑΣ  και προέρχεται από το ρεύμα και την πολιτικοποίηση των κοινωνικών κινημάτων των τελευταίων 15 ετών με προσδιορισμό στο Συσπειρωσιακό αντισυνδιαχειριστικό μοντέλο και τη συγκρότηση αριστερών συσπειρωσιακών κοινωνικο-πολιτικών σχημάτων στους κοινωνικούς χώρους.

Συγκροτείται στη βάση των αρχών του επαναστατικού μαρξισμού, στις θεωρητικές επεξεργασίες των  Μαρξ και Ένγκελς,  στις λενινιστικές αρχές . Στη συμβολή των κομμουνιστικών ρευμάτων του 2ου μισού του εικοστού αιώνα, για το ρόλο της εργατικής τάξης και του κόμματος, τη συγκρότηση και ηγεμονία των παραγωγικών σχέσεων πάνω στις παραγωγικές δυνάμεις, τον ειδικό ρόλο του πολιτικού επιπέδου και το ρόλο της ιδεολογίας. Στην κριτική απέναντι στο ρεφορμισμό, τις στρεβλώσεις  και την τελική ήττα του ιστορικού κομμουνιστικού κινήματος, στις αρχές του προλεταριακού διεθνισμού.

Αναφέρεται στην κληρονομιά των μεγάλων σοσιαλιστικών επαναστάσεων στη Ρωσία και την Κίνα, στα αντιιμπεριαλιστικά - απελευθερωτικά κινήματα και επαναστάσεις  μετά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο, στο ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα και τους αγώνες της εργατικής τάξης   στα χρόνια της οικοδόμησης του καπιταλισμού στην Ελλάδα, στις ιστορικές παρακαταθήκες του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ και  των οργανώσεων  τους, στον αγώνα για την εξουσία του ΔΣΕ. Τέλος,  στους εργατικούς αγώνες  τις δεκαετίες του ‘50 και ‘60, στην αντιδικτατορική πάλη, στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, στα κοινωνικά κινήματα που ακολούθησαν,  στους αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες για τη συμμετοχή της Ελλάδας στους πολέμους της Μέσης Ανατολής και της Γιουγκοσλαβίας.

Η Αριστερή Συσπείρωση είναι μία πολιτική οργάνωση που ορίζεται ως μεταβατική με στόχο την αναζήτηση και συμβολή στη συγκρότηση μίας επαναστατικής στρατηγικής για την ανατροπή των καπιταλιστικών σχέσεων και μέσω του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού στη μετάβαση στον κομμουνισμό. Υπό αυτή την έννοια βασικό στοιχείο της πολιτικής στρατηγικής της οργάνωσης είναι η συμβολή στην οικοδόμηση και ενσωμάτωση τελικά στον επαναστατικό φορέα της εργατικής τάξης.

Στο δρόμο αυτό απορρίπτουμε κάθε στρατηγική κυβερνητισμού και συνδιαχείρισης. Διαχωριζόμαστε από τις στρατηγικές συγκρότησης συμμαχιών του κεφαλαίου και της εργατικής τάξης. Εργαζόμαστε στην κατεύθυνση της υλοποίησης του στόχου για τη συγκρότηση μίας ταξικής συμμαχίας υπό την ηγεμονία της εργατικής τάξης με στόχο την επαναστατική κατάληψη της πολιτικής εξουσίας και τη συντριβή των κοινωνικών σχέσεων που συγκροτούνται στη βάση του καπιταλιστικού καταμερισμού εργασίας.

Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη συγκυρία για τα εργατολαϊκά στρώματα, καθώς η συνολική σταθεροποίηση του πολιτικού σκηνικού, παγιώνει ένα νέο αρνητικό συσχετισμό δύναμης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, και απειλεί να ενσωματώσει σε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο φτώχιας και αποδοχής της ήττας τα κοινωνικά μπλοκ που χτυπήθηκαν χωρίς όριο την προηγούμενη περίοδο 2008-2018.

Η προσπάθεια αναβάθμισης και σταθεροποίησης της θέσης του ελληνικού καπιταλισμού στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα των ΗΠΑ-ΕΕ, αφήνει τα περιθώρια στον κύριο πολιτικό διαχειριστή της περιόδου, το ΣΥΡΙΖΑ, να ασκήσει μια πολιτική συναίνεσης προς τα κάτω, ενσωμάτωσης του εργατικού κινήματος σε ένα δυσμενή ταξικό συσχετισμό και συντριπτικά αναντίστοιχο με την ένταση της εκμετάλλευσής του και τις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων. Μια πολιτική που λειτουργεί μόνο βραχυπρόθεσμα, προς όφελος των αντιδραστικότερων τμημάτων του ελληνικού κεφαλαίου. Έχει αποδειχθεί καθ’ όλη την περίοδο της κρίσης ότι μεσοπρόθεσμα η ελληνική αστική τάξη αδυνατεί να δώσει διέξοδο στη χαμηλή παραγωγικότητα του ελληνικού κεφαλαίου, αδυνατίζει τα θεμέλιά του και οδηγεί στρατηγικά σε εξασθένιση της θέσης του στις ιμπεριαλιστικές ολοκληρώσεις. Για να βρει διέξοδο από αυτό το καθοδικό σπιράλ, προσφέρει γη και ύδωρ στους κυρίαρχους ιμπεριαλισμούς, με επικίνδυνες προοπτικές για τα λαϊκά στρώματα.