του Σπ. Κοντομάρη
Η 3η Συνδιάσκεψή σηματοδοτεί για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ το τέλος μια περιόδου με συσσωρευμένη αρνητική αλλά και εξαιρετικά χρήσιμη πολιτική εμπειρία, τόσο για την ίδια, όσο και για το Κίνημα. Αν θέλουμε η ανανέωση της πολιτικής μας συμφωνίας να καταστεί προωθητική, αυτή η εμπειρία πρέπει να βρεθεί στο επίκεντρο του πολιτικού διαλόγου, να μας βοηθήσει να καταλήξουμε στα κρίσιμα ζητήματα με τρόπο πολιτικά καθαρό και δημοκρατικά αδιαμφισβήτητο.
του Δημήτρη Μπλάνα. Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ στις 7/2/2016
Η 3η Συνδιάσκεψη έρχεται εν μέσω του καταστροφικού μνημονίου του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και εκτεταμένων κινητοποιήσεων από ένα ευρύ κοινωνικό φάσμα, εργατική τάξη και μισθωτή εργασία, νέα στρώματα εργαζομένων με «μπλοκάκια», μικρομεσαία στρώματα, αγρότες. Η καπιταλιστική απάντηση στην κρίση επιταχύνει τη διάρρηξη κοινωνικών συμμαχιών και τη συγκέντρωση του κεφαλαίου, διαλύοντας τα μικρομεσαία στρώματα, ενώ ασφαλιστικό και φορολογικό πολλαπλασιάζουν τις επιπτώσεις.
του Σπ. Κοντομάρη. Δημοσιεύθηκε στο pandiera.gr.
Η Αριστερά για μια ακόμη φορά δεν έπεισε εκλογικά. Παρότι στήριξε τα Κινήματα της προηγούμενης περιόδου, δεν τα εκπροσωπεί. Παρότι δεν ψήφισε το 3ο Μνημόνιο, αυτό δεν επιβραβεύτηκε στην κάλπη.
του Δ. Κοσκινά. Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ στις 27/9/2015.
Μετά τις εκλογές και τα παρόμοια ποσοστά με εκείνες του Γενάρη, το πολιτικό σκηνικό βρίσκεται σημαντικά αναδιαρθρωμένο. Μετά από μια περίοδο περίπου 7 μηνών όπου οι πολιτικές αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ ηττήθηκαν και μαζί με αυτές υποχώρησαν και οι λαϊκές προσδοκίες κλείνει ένας κύκλος όπου εκλογικά σφραγίζεται με την επιβολή της ρεάλ πολιτίκ.
του Δ. Μπλάνα. Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ στις 24/5/2015
Την ώρα που οι άξονες της συμφωνίας έχουν γίνει οι περισσότεροι γνωστοί, αποκαλύπτεται ότι από την αρχή, η διαπραγματευτική θέση της κυβέρνησης καθορίζεται από τη μοναδική πραγματική "κόκκινη γραμμή". Η θέση της Ελλάδας είναι στην Ευρωζώνη και η λύση οφείλει να δοθεί εντός του Ευρωπαϊκού πλαισίου της ΕΕ.
Του Σπύρου Κοντομάρη,
Αρχικά την Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2014 και τελικά την Τετάρτη 1η Οκτωβρίου, μέσα σε δύο άσχετα Νομοσχέδια για την Εφοδιαστική και τις Θρησκευτικές Κοινότητες (!) υπερψηφίστηκε στο ΄Γ θερινό τμήμα της Βουλής, η τροπολογία-προσθήκη του ΥΠΕΚΑ για την διεύρυνση του ορισμού των Επιλεγόντων Πελατών Φυσικού Αερίου.
Η σχετική τροπολογία εισήχθη προς ψήφιση με το σκεπτικό του επείγοντος χαρακτήρα των ζητημάτων που ρυθμίζονται με αυτή.
Ας δούμε όμως ποιο το επείγον και ποια τα ζητήματα.
Ήδη από τον Απρίλιο 2014 η ΕΕ και η Τρόικα έχει υπαγορεύσει την άμεση υλοποίηση των δεσμεύσεων της ελληνικής κυβέρνησης ως προς την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς φ.α., δεσμεύσεις που έχουν αποτυπωθεί σε δημόσια κείμενα, το 2ο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Προσαρμογής[1] και τον Οδικό Χάρτη που έχει δοθεί στη δημοσιότητα από το ΥΠΕΚΑ[2].




