Από τις 8 Μάρτη του 1857 και την πρώτη απεργία γυναικών εργαζομένων στα υφαντουργεία της Νέας Υόρκης μέχρι τις 8 Μάρτη του 2021, οι γυναίκες σε κάθε γωνιά της γης δεν σταματούν να αγωνίζονται για δικαιοσύνη, ελευθερία, ίσα δικαιώματα και χειραφέτηση. Το 1857 οι εργάτριες στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης ξεσηκώθηκαν και απέργησαν διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, ορίζοντας με αυτό τον τρόπο τα αιτήματα τους ως αναπόσπαστο κομμάτι των συνολικών διεκδικήσεων του εργατικού, επαναστατικού κινήματος.

Οι νέοι βομβαρδισμοί που εξαπέλυσε ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ στη Συρία ήρθαν για να δείξουν ακόμα μία φορά πως οι πολιτικοί τους στόχοι μπορούν να επιτευχθούν μόνο σε βάρος των λαών, με αντίτιμο το αίμα και τη σάρκα τους.

Την ώρα που οι ανάγκες σε νέες ΜΕΘ και μόνιμο προσωπικό στα νοσοκομεία δεν έχουν καλυφθεί και συνεχίζουμε να μετράμε εκατοντάδες νεκρούς τις τελευταίες μέρες, η κυβέρνηση επιλέγει να ακολουθήσει μια άκρως αντιλαϊκή και αυταρχική διαχείριση της κρίσης που περιλαμβάνει αντεργατικά νομοθετήματα, ενοχοποίηση της νεολαίας και ένταση της καταστολής. Είναι χαρακτηριστική η προσπάθεια της να βάλει σε «γύψο» δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες όπως αυτό της διαδήλωσης και της απεργίας, προκειμένου να καταστείλει, να στοχοποιήσει και τελικά να φιμώσει σωματεία, υγειονομικούς, συνδικαλιστές και συλλόγους, που εδώ και μήνες έχουν αναδείξει τις εγκληματικές ευθύνες της και διεκδικούν τα αυτονόητα.