«Καταλαβαίνει κανείς ποια είναι η κατάσταση των Γάλλων αγροτών όταν η Δημοκρατία είχε προσθέσει κι άλλα καινούρια βάρη στα παλιά. Βλέπει κανείς ότι η εκμετάλλευση τους δεν διαφέρει παρά στη μορφή από την εκμετάλλευση του βιομηχανικού προλεταριάτου. Ο εκμεταλλευτής είναι ο ίδιος: το κεφάλαιο. Οι ξεχωριστοί κεφαλαιοκράτες εκμεταλλεύονται τους ξεχωριστούς αγρότες με την υποθήκη και την τοκογλυφία. Η κεφαλαιοκρατική τάξη εκμεταλλεύεται την αγροτική τάξη με τους κρατικούς φόρους. Ο τίτλος ιδιοκτησίας του αγρότη είναι το μαγικό μέσο, που με αυτό, το κεφάλαιο τον κρατά κάτω από τη γοητεία του, το πρόσχημα, που με αυτό το διεγείρει ενάντια στο βιομηχανικό προλεταριάτο. Μόνο η πτώση του κεφαλαίου μπορεί να σηκώσει τον αγρότη. »

 Από το έργο «Οι ταξικοί αγώνες στη Γαλλία, 1848-1850», Καρλ Μαρξ

  Το παραπάνω απόσπασμα από το έργο του Μαρξ για τους αγροτικούς αγώνες στη Γαλλία στα μέσα του 19^ου αιώνα, αποτυπώνει γλαφυρά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται έως και σήμερα το κεφάλαιο την αγροτική παραγωγή, ως περεταίρω πεδίο κερδοφορίας και όχι ως βασικό κλάδο για την ευημερία της λαϊκής μάζας. Υπό αυτό το πρίσμα, οι σημερινοί αγώνες των αγροτών στα μπλόκα και στην ελληνική επαρχία, αποτελούν αγώνα για την ζωή, αποτελούν αγώνα της πλέον πληττόμενης κοινωνικής τάξης, απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική του κεφαλαίου & των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, οι οποίοι στο βωμό της κερδοφορίας τους, δεν διστάζουν να μετατρέψουν την τροφή από κοινωνικό αγαθό σε πεδίο κερδοφορίας, αφήνοντας έτσι «νηστικό» τον λαό.

Για ποιο λόγο όμως κινητοποιούνται σήμερα οι αγρότες;

Το μόνο σίγουρο είναι πως οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι δεν οδηγήθηκαν εν μια νυκτί σε αυτές τις κινητοποιήσεις. Είναι οι ίδιοι που παρακολουθούν συνεχώς τον αγροτικό πληθυσμό να μειώνεται, την πολιτική της ΕΕ και των μεγάλων ομιλών τροφίμων να συρρικνώνει την παραγωγή και να εκτινάσσει το κόστος της, σε συνδυασμό και με τις ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις που λαμβάνουν χώρα τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα αυτή μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας, ενώ η απουσία υποδομών στην επαρχία οδήγησε στις μεγάλες καταστροφές του διαστήματος 2022-2025 (κακοκαιρίες ΙΑΝΟΣ, DANIEL, ευλογιά των προβάτων), οι οποίες συνέβαλαν σημαντικά στην μείωση της αγροτοκτηνοτροφικής παραγωγής, στην περεταίρω συρρίκνωση του κλάδου και στην αύξηση των τιμών του τελικού προϊόντος ακόμα και για τους ίδιους τους αγρότες & κτηνοτρόφους. Αποκορύφωμα όλων των παραπάνω που ήδη είχαν συρρικνώσει κατά πολύ μεγάλο ποσοστό το εισόδημα των τοπικών κοινωνιών, ήταν και το ίδιο το σκάνδαλο των κοινοτικών επιδοτήσεων μέσω του μηχανισμού του ΟΠΕΚΕΠΕ και το μπλοκάρισμα των πληρωμών του ΕΛΓΑ, αφήνοντας ουσιαστικά χωρίς κανένα εισόδημα τον αγροτικό πληθυσμό.

Με ποιο πλαίσιο προχωρά η αγροτική παραγωγή στην Ελλάδα;

Το βασικό πλαίσιο γύρω από την αγροτική παραγωγή στη χώρα μας, διέπεται από την περεταίρω εφαρμογή της Kοινής Aγροτικής Πολιτικής της ΕΕ με το πιο πρόσφατο πρόγραμμα ΚΑΠ 2023-2027. Στην πραγματικότητα η νεότερη ΚΑΠ έρχεται για να ενισχύσει ακόμα παραπάνω την παραγωγή από τους λίγους και ισχυρούς επιχειρηματικούς ομίλους και μεγαλοπαραγωγούς του κλάδου, μετατρέποντας πλήρως το αγροτοδιατροφικό ζήτημα σε ένα πεδίο σκληρής καπιταλιστικής κερδοφορίας, ενώ εξαφανίζει την μικρομεσαία αγροτιά, αφού ουσιαστικά ενισχύει την περεταίρω διείσδυση του τραπεζικού κεφαλαίου και των τραπεζών στην αγροτική παραγωγή με όρους, τόσο υποθήκης της καλλιεργήσιμης έκτασης όσο και του ίδιου του αγροτικού εξοπλισμού, ο οποίος πλέον ουσιαστικά αποτελεί ιδιοκτησία των τραπεζών και όχι των αγροτών, μέσω του πλαισίου με το οποίο λειτουργούν οι σημερινές κοινοτικές επιδοτήσεις.

Στο παραπάνω συντελεί και το γεγονός ότι το κόστος παραγωγής πλέον δεν καθορίζεται από τους ίδιους τους παραγωγούς, αλλά αποτελεί υπόθεση των δικτύων εμπορίας, των τραστ, των μεγάλων ομιλών τροφίμων και της μεταποιητικής βιομηχανίας, οι οποίοι πλέον έχουν τον απόλυτο έλεγχο για το τι, πόσο και πως θα παραχθεί, ενώ η νέα ΚΑΠ απελευθερώνει περεταίρω και το ζήτημα της εξασφάλισης των Α’ υλών για την βιομηχανία τροφίμων και ποτών, μέσα από την περεταίρω εισαγωγή βασικών αγροτικών προϊόντων, επιβαρύνοντας ακόμα παραπάνω το ίδιο το εξαγωγικό ισοζύγιο. Έτσι συρρικνώνουν την παραγωγή φρούτων, λαχανικών και κυρίως κρέατος, μειώνοντας κάτω από το όριο τα επίπεδα διατροφικής επάρκειας. Αντί να επιδιώκεται η κάλυψη των εγχώριων αναγκών, η εγχώρια ζήτηση καλύπτεται από εισαγωγές αντίστοιχων προϊόντων εντός ή εκτός ΕΕ με αποτέλεσμα τη συνεχή διεύρυνση του ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου σε αγροτικά προϊόντα που είναι μεγαλύτερο από το σύνολο των αγροτικών επιδοτήσεων της ΕΕ.

Ακόμη, μέσα από τις νέες διατάξεις της ΚΑΠ μπορούμε να αντιληφθούμε και τον ίδιο τον εσωτερικό ανταγωνισμό νέων ανερχομένων μερίδων του γεωργικού & βιομηχανικού κεφαλαίου («ευφυής γεωργία ακριβείας», συνθετικά τρόφιμα όπως συνθετικό κρέας, εναλλακτικές πηγές πρωτεϊνών όπως έντομα), με τις πιο παραδοσιακές μερίδες του κλάδου όπωςη βιομηχανία αγροτικών εισροών (λιπάσματα, φυτοπροστατευτικά κλπ.), μεταποίησης κτηνοτροφικών προϊόντων κ.ά. Είναι ενδεικτικό για την εγχώρια αγροτική παραγωγή η μείωση της κατανάλωσης λιπασμάτων κατά περίπου 20% το 2023 και το πώς αυτά τα στοιχεία αποτυπώνουν την νέα εποχή στην οποία εισέρχεται η παραγωγή του πρωτογενούς τομέα.

Όλα τα παραπάνω λοιπόν δημιουργούν και την ίδια την ανισσοροπία τιμών παραγωγού και τελικού προϊόντος στο ράφι, εντείνοντας ακόμα παραπάνω το φαινόμενο της ακρίβειας των βασικών αγαθών που κατατρώει το λαϊκό εισόδημα. Αν συνδυαστεί με τον εντεινόμενο πληθωρισμό στα βασικά αγαθά και με την συνεχιζόμενη πτώση της παραγωγικότητας της εργασίας στον βιομηχανικό κλάδο και ειδικότερα στην βιομηχανία τροφίμων και ποτών, αναδεικνύεται το πώς η ίδια η ακρίβεια στα βασικά αγαθά αποτελεί βασική επιλογή της ελληνικής αστικής τάξης για την βραχυπρόθεσμη ανάπτυξη της κερδοφορίας της.

Έτσι λοιπόν, ο αγροτικός πληθυσμός & η παραγωγή συνεχώς μειώνεται, ενώ ο πληθυσμός των επαρχιών υφίσταται βίαιη φτωχοποίηση και εγκαταλείπει την ύπαιθρο ενώ οι πρόσφυγες και οι μετανάστες τον υποκαθιστούν ως φθηνά εργατικά χεριά και εργάτες γης, οι οποίοι εργάζονται καθημερινά σε άθλιες συνθήκες. Σε αυτό το πλαίσιο το σκάνδαλο των επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ ήρθε να αναδείξει δύο στοιχεία της αστικής στρατηγικής στην χώρα, για το πως αντιμετωπίζει τους αγροτοκτηνοτρόφους & την αγροτική-ζωική παραγωγή. Από την μία ανέδειξε το ίδιο το πλαίσιο της ΕΕ και την διαχείριση της ελληνικής αστικής τάξης, όσον αφορά τα κριτήρια βάση των οποίων κατανέμονται τα χρήματα των αγροτικών επιδοτήσεων στους μεγάλους παραγωγούς ενώ η μικρομεσαία αγροτιά λαμβάνει ψίχουλα. Από την άλλη ανέδειξε το πώς οι κοινοτικές επιδοτήσεις χρησιμοποιούνται από το εγχώριο πολιτικό σύστημα, την αστική τάξη και την κυβέρνηση για την εξαγορά της λαϊκής συνείδησης και την συντήρηση ενός «κοινωνικού πυρήνα» στον πληθυσμό της επαρχίας ο οποίος θα νομιμοποιεί την κυρίαρχη πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου αφού θα βλέπει σε αυτήν το άμεσο συμφέρον του.

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ! ΑΓΡΟΤΙΑ-ΕΡΓΑΤΙΑ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ!

Το ελληνικό κεφάλαιο και η κυβέρνηση γυρνάει την πλάτη του στην αγροτιά! Κοιτάει να κάνει πολεμικές μπίζνες με το ΝΑΤΟ και τους ισχυρούς της Δύσης, να επενδύει σε παρασιτικούς τομείς που εγγυώνται το εύκολο και γρήγορο κέρδος, βαφτίζοντας τον τουρισμό «βαριά βιομηχανία» και αφήνοντας ένα από τα πιο παραγωγικά κομμάτια της ελληνικής οικονομία να οδηγείται χρόνια τώρα στην τεχνολογική και παραγωγική υστέρηση, στη έλλειψη καινοτομίας και επένδυσης. Έτσι τυχοδιωκτικά έμαθε να πορεύεται ιστορικά, εξαργυρώνοντας τη γεωπολιτική του θέση και παίζοντας το ρόλο του δυτικού τοποτηρητή στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και των Βαλκανίων.

Είναι πρόκληση για τους αγρότες, τους εργαζόμενους και τη νεολαία, όλο το «σόου» της εξεταστικής επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που διεξάγεται αυτές τις μέρες. Είναι πρόκληση οι λαϊκές μάζες να μην μπορούν να βγάλουν τον μήνα και οι ΟΠΕΚΕΠΕΔΕΣ, οι «Φραπέδες» , οι «Χασάπηδες» και τα λοιπά «γαλάζια στελέχη» να μην θυμούνται πόσες φορές κέρδισαν το λαχείο και πόσες FERRARI έχουν αγοράσει. Είναι πρόκληση το όργιο βίας και καταστολής από τα ΜΑΤ της ΝΔ στις κινητοποιήσεις των αγροτών και των υπόλοιπων κομματιών της κοινωνίας που αντιστέκονται.

Οι εργαζόμενοι, η νεολαία και όλος ο λαός είμαστε δίπλα στους αγωνιζόμενους αγρότες. Γιατί το αγροτικό ζήτημα είναι ζήτημα κοινωνικό και άμεσα συνδεδεμένο με τη κατοχύρωση υψηλής ποιότητας διατροφής! Με τη διάθεση καλής ποιότητας και φθηνών αγροτοδιατροφικών και κτηνοτροφικών προϊόντων για όλο το λαό. Γιατί η φωνή μας πρέπει να ενωθεί απέναντι στην πολιτική του κεφαλαίου, της ΕΕ, της κυβέρνησης που διαλύει τις ζωές μας και θέλει να μας στερήσει πλέον και την ποιοτική τροφή. Απέναντι σε όλα τα παραπάνω πρέπει ο λαός και η νεολαία να υψώσουν ανάστημα. Να «αγκαλιάσουν» τον αγώνα των αγροτών στα μπλόκα και να δώσουν από κοινού τη μάχη, απέναντι στην εκμετάλλευση και την αδικία για αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς και διαβίωσης. Για να μπορέσει ο λαός να ζήσει καλύτερα.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ

• Όχι στην νέα ΚΑΠ! Εγχώρια αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή που να καλύπτει τις διατροφικές ανάγκες του λαού! Φτηνά και ποιοτικά προϊόντα για το λαό με τιμές, που θα ανταποκρίνονται στο κόστος παραγωγής, διασφαλίζοντας παράλληλα εισόδημα επιβίωσης και προσιτές τιμές των προϊόντων στη λαϊκή κατανάλωση!
• Αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος εξαιτίας της μείωσης της παραγωγής που προκάλεσαν οι μεγάλες ζημιές από καιρικά φαινόμενα και ασθένειες, αλλά και οι μεγάλες περικοπές της ΚΑΠ στη βασική και στις συνδεδεμένες σε κάποια προϊόντα.
• Να επιστραφούν οι παράνομες επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ στους πληττόμενους αγρότες! Δεν θα πληρώσει ο λαός τα σκάνδαλα τους!
• Αποζημιώσεις στο 100%, για τις ζημιές σε παραγωγή, αγροτικό κεφάλαιο, μηχανήματα, αποθήκες, πλήρη αποκατάσταση των ζημιών από τις φυσικές καταστροφές και τις ασθένειες.
• Προστασία από τις φυσικές καταστροφές με υλοποίηση όλων των απαραίτητων αντιπλημμυρικών έργων καθώς και αλλαγή του κανονισμού του ΕΛΓΑ ώστε να ασφαλίζει και να αποζημιώνει στο 100% την παραγωγή και το κεφάλαιο από όλους τους φυσικούς κινδύνους και νόσους σε όλα τα στάδια της παραγωγής.
• Μείωση του κόστους παραγωγής. Αφορολόγητο πετρέλαιο, πλαφόν στην τιμή του αγροτικού ρεύματος και κατάργηση του Χρηματιστηρίου Ενέργειας, επιδότηση και κατάργηση του ΦΠΑ στα μέσα και εφόδια.
• Πλήρη ισοτιμία δικαιωμάτων στους εργάτες γης, μόνιμους και εποχιακούς. Συλλογικές συμβάσεις εργασίας και αυξήσεις στους μισθούς των εργαζομένων στον αγροτοδιατροφικό τομέα.