Το ημερολόγιο έδειχνε 6 Μαρτίου 1910 όταν έπεσαν οι πρώτοι νεκροί στο Κιλελέρ σηματοδοτώντας μια τομή στην ιστορία του αγροτικού κινήματος στην Ελλάδα. Τούτες τις μέρες που ζωντανεύει στη μνήμη η πρώτη αγροτική εξέγερση, οι πολιτικές συνθήκες εντός των οποίων πραγματοποιήθηκε και οι εξελίξεις που την ακολούθησαν γεννούν χρήσιμα συμπεράσματα που οπλίζουν το λαό με θάρρος και συνείδηση για τους αναγκαίους αγώνες στο σήμερα.
Η εξέγερση του Κιλελέρ, δεν ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία. Ήταν το αποτέλεσμα ανεπίλυτων αντιθέσεων στην Ελλάδα ήδη από την επανάσταση του 1821. Παρά το γεγονός ότι η «παλιά Ελλάδα» είχε απελευθερωθεί σχεδόν 90 χρόνια πριν και η προσάρτηση της Θεσσαλίας είχε πραγματοποιηθεί πάνω από 25 χρόνια πριν, το καθεστώς ιδιοκτησίας καλλιέργειας της γης (τσιφλίκια) στην πλειοψηφία των απελευθερωμένων περιοχών δεν είχε διαφοροποιηθεί σε σχέση με την Τουρκοκρατία και η μεγάλη πλειοψηφία του αγροτικού πληθυσμού ζούσε σε άθλιες συνθήκες.
Την λαϊκή οργή και αγανάκτηση προκαλούν οι νέες εξελίξεις στην δίκη για το 12χρονο κορίτσι , θύμα trafficking στον Κολωνό. Ύστερα από την προκλητική στάση του βασικού κατηγορουμένου Ηλία Μίχου, τοπικού στελέχους της κυβερνητικής παράταξης, και μετά από σειρά απειλητικών ενεργειών κατά του θύματος με σκοπό να μην καταθέσει, με την ανοχή της έδρας και των αρχών, τώρα η Εισαγγελέας προτείνει την απαλλαγή του από τις κατηγορίες του βιασμού και της μαστροπείας!
Να επιστρέψει τώρα η φρεγάτα Ύδρα! Δεν έχει καμία δουλειά στον πόλεμο στην Ερυθρά Θάλασσα!
Συμμετοχή σε πολυεθνικές στρατιωτικές επιχειρήσεις τύπου "prosperity guardian", τόνοι πολεμικού εξοπλισμού δώρο στο Ζελένσκι και τις μαριονέτες του, μυστικές επισκέψεις στην Οδησσό, αποστολή φρεγάτας ανοιχτά της Γάζας για να επιβλέπει τη σφαγή και έπειτα στην Ερυθρά Θάλασσα εναντίον των Χούθι της Υεμένης, είναι κάποιες μόνο όψεις της τυχοδιωκτικής, φιλοπολεμικής και επικίνδυνης κατρακύλας του ελληνοαμερικανικού ΥΠΕΞ του Γεραπετρίτη και της Κυβέρνησης.
Η 8η Μάρτη, η Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας, μια μέρα-σύμβολο των σκληρών αγώνων των εργαζόμενων γυναικών. Από τις 8 Μάρτη του 1857 και την πρώτη απεργία γυναικών εργαζομένων στα υφαντουργεία της Νέας Υόρκης μέχρι και σήμερα, οι γυναίκες σε κάθε γωνιά της γης δεν σταματούν να αγωνίζονται για δικαιοσύνη, ελευθερία, ίσα δικαιώματα και χειραφέτηση. Το 1857 οι εργάτριες στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης ξεσηκώθηκαν και απέργησαν διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, κάνοντας έτσι τα αιτήματα τους ως αναπόσπαστο κομμάτι των συνολικών διεκδικήσεων του εργατικού, επαναστατικού κινήματος.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ 8 ΜΑΡΤΗ 12:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
Επί εννιά συνεχόμενες εβδομάδες οι κινητοποιήσεις των Φοιτητικών Συλλόγων, απέναντι στην επίθεση της κυβέρνησης στη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, δείχνουν ότι η πραγματική πλειοψηφία μίλησε. Όσες προσπάθειες κι αν έγιναν από την πλευρά της κυβέρνησης και των μιντιακών παπαγάλων να δυσφημίσουν τους αγώνες των Φοιτητικών Συλλόγων και των μαθητών, έπεσαν στο κενό.




