Αγώνας για Ζωή και Δουλειά με Αξιοπρέπεια.
Αλληλεγγύη Στην Πάλη των Λαών.
Σε μια χώρα όπου τα εργασιακά δικαιώματα είναι ανύπαρκτα, όπου ο κατώτατος μισθός αυτή τη στιγμή προσεγγίζει τα 90€ τον μήνα και οι εργάτες δουλεύουν σε συνθήκες σκλαβιάς των μεγάλων δυτικών επιχειρηματικών ομίλων, ο αγώνας των εργατών στην βιομηχανία ρουχισμού και κλωστοϋφαντουργίας γεννά νέες ελπίδες για την εργατική τάξη ανά τον κόσμο.
Το “successstory” του Μπαγκλαντές, που μέσα σε μια δεκαετία έγινε ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας ρουχισμού στον κόσμο, κρύβει πίσω του τα ανύπαρκτα εργασιακά δικαιώματα, τις συνθήκες σκλαβιάς, αμέτρητους νεκρούς εργάτες στα εργοστάσια, την τρομοκρατία και την καταστολή όποιας φωνής αντιτίθεται στον κοινωνικό και εργασιακό εκφυλισμό. Διάφορες λαμπερές εταιρίες της «πολιτισμένης Δύσης», όπως οι ZARA, H&M, LEVIS, PUMA, κλπ, διατηρούν συμφωνίες με εργοστάσια στην χώρα για την παραγωγή των ρούχων τους και των πρώτων υλών εκεί, μειώνοντας έτσι το εργατικό κόστος και αυξάνοντας ακόμα περισσότερο την κερδοφορία τους. Οι άνθρωποι στους οποίους οφείλει την ένδυση τους «ο ανεπτυγμένος κόσμος» αντιμετωπίζονται σαν λαοί και εργαζόμενοι Β’ Κατηγορίας, ως σκλάβοι οι οποίοι αν χρειαστεί θα αφήσουν την τελευταία τους πνοή στην εργασία τους.
Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που εγκαταλείπουν τις χώρες «κολαστήρια» της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, που μαστίζονται από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και την εκμετάλλευση, και έρχονται στην Ευρώπη με την ελπίδα μιας καλύτερης προοπτικής. Στην πραγματικότητα αν καταφέρουν να επιβιώσουν από τους λαθρέμπορους και τους δολοφονικούς στρατούς της Δύσης, τότε γίνονται αντικείμενο εργασιακής καταπίεσης και εκφοβισμού, ρατσισμού και ξενοφοβίας. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που η ακροδεξιά κατηγορεί στην Ευρώπη ότι έρχονται με στόχο την Ισλαμοποίηση των «πολιτισμένων» μας χωρών, ότι παίρνουν τις δουλειές των ντόπιων και αυξάνουν την εγκληματικότητα. Για τους εγκληματίες του κεφαλαίου και των πολυεθνικών που του εξοντώνουν στην δουλεία όμως ούτε κουβέντα, αφού αυτοί είναι που συντηρούν αυτές τις φωνές και τα δικά τους συμφέροντα εξυπηρετούν.
Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα του καπιταλισμού, όταν «σβήνουν τα φώτα» των λαμπερών Catwalk, των προτύπων μόδας και ομορφιάς, των τηλεοπτικών εκπομπών και των δακρύβρεχτων τοποθετήσεων των ίδιων εκπροσώπων του κεφαλαίου σχετικά με την εργασιακή ισότητα και τα δικαιώματα. Στυγνή εκμετάλλευση και καταστολή όλα στο βωμό του κέρδους και της καπιταλιστικής ανάπτυξης.
Απέναντι σε όλα αυτά, και παρά την σκληρή καταστολή από τους αστικούς μηχανισμούς, που από το 2023 οπού πρωτοξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις, απαριθμεί δεκάδες νεκρούς εργάτες και διαδηλωτές, οι εργάτες του Μπαγκλαντές ούτε φοβήθηκαν, ούτε σιώπησαν. Με μαζικές απεργίες και κινητοποιήσεις, νέκρωσαν την παραγωγή στη χώρα και διεκδικούν τα δικαιώματα τους. Διεκδικούν την αύξηση του κατώτατου μισθού από 12.500 Taka ( ~90€) / μήνα σε 30.000 Taka (~216 €) / μήνα, τον τερματισμό της αστυνομικής καταστολής και την κατάργηση μέτρων όπως η «μαύρη λίστα», που ουσιαστικά αποκλείει από οποιαδήποτε επόμενη εργασία, τους εργαζόμενους που διεκδικούν και αναπτύσσουν συνδικαλιστική δράση.
Χαιρετίζουμε τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των βιομηχανικών εργατών του Μπαγκλαντές που έχουν γιγαντωθεί από τα τέλη Οκτώβριου έως και σήμερα.
Οι αγώνες τους μόνο δύναμη δίνουν στην εργατική τάξη και δείχνουν την ωμή πραγματικότητα των κοινωνικών ανισοτήτων που δημιουργεί το καπιταλιστικό σύστημα. Είναι χρέος του λαού μας, την ώρα που και στη χώρα μας η επίθεση στους εργαζόμενους εντείνεται, να σταθεί αλληλέγγυος στον αγώνα των εργατών, να τον αγκαλιάσει και να πάρει διδάγματα από αυτόν. Για να μπορέσει ο λαός και η νεολαία να βαδίσει μπροστάρης στην υπόθεση της ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος, για την οικοδόμηση μια νέας σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής κοινωνίας, δίχως την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.